13 de noviembre de 2011

-Tú y yo, en busca de la felicidad... ¿qué te parece?
+Me gusta la idea, ¿cuando empezamos?
-Cuando cuente tres. Uno, dos... tres
+¿Por qué me abrazas?
-La encontré.

bdt // mi vida





eres el mejor amigo del mundo y pase lo que pase voy a quererte hoy, mañana y siempre porque los amigos son hermanos que viven en diferentes casas ya que ninguna madre los aguantaría juntos.

¡¡¡ GRACIAS !!!

11 de noviembre de 2011

bg

B: ¿cuál es tu sueño?
G: un beso bajo de la lluvia, ¿el tuyo?
B: que empiece a llover ya

desmo

- gracias
+ ¿por qué?
- es que me diste una gran lección
+ ¿cuál?
- no confiar en cualquier idiota

10 de noviembre de 2011

φίλοι μου, η ζωή μου

Θα σας κάνει να συνειδητοποιήσει τι έχει πραγματικά σημασία. Μαζί τους, όλα αλλάζουν. Θα γελάσει και θρηνούν διδάσκουν μόνο χαρά. Θα γελάσει μαζί σας και μόνο αυτοί μπορούν να αποτρέψουν τις διαρροές μια άθλια δάκρυα. Ότι κι αν συμβεί θα είναι πάντα εκεί. Ελπίζω να μην ξυπνήσω χωρίς να θέλει να κοιμηθεί που έχουν κατασκευαστεί. Ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω ότι η ζωή με έχει αφήσει να είναι μέρος της ζωής τους, να πληρούν τους ανθρώπους σαν κι αυτούς είναι απίστευτη. Θα είναι σε θέση να κάνουν ό, τι αν ήταν η ανταμοιβή. Μαζί τους θα πάρω ό, τι ποτέ πιάσει στο τρέξιμο. Έζησε για εκείνους που πραγματικά θα τους συμμάχους μου, και έχουν ήδη ανακαλύψει. Τα προβλήματα είναι ακόμα εκεί, αλλά είναι μαζί τους τις δυσκολίες που ξεχνούν: Οι καταγγελίες που μετατρέπεται σε χαρά. Δεν υπάρχει κανένας φόβος, τον κάνουμε κουράγιο.

- Είναι αυτό που πάντα μαζί μου.

9 de noviembre de 2011

¿Por qué hay que olvidar?

Todavía tengo la sensación de estar viviendo un sueño. Quiero despertar y volver a encontrarte, regresar a los nueve años.
Verás… muchos recuerdos de esa época aparecen en mi mente, ansiosos por volver a repetirse, y yo quiero darles vida de nuevo. Cuando era así de pequeña, nada me preocupaba. Estaba aún muy lejos de sentir y sufrir el amor y me quedaban muchos años por delante para decidir mi futuro. Ahora todo llega de golpe… Un duro paso que todos hemos de dar. Tú me conoces bien, eres mi pasado. Sabes de sobra que yo también deseo vivir sin la tutela de mis padres, que yo también quiero casarme y formar una familia y que aspiro a encontrar un trabajo bien pagado… ¿Pero no era mejor salir a jugar con los amigos toda la tarde, conocer a alguien nuevo cada día y no tener apenas vergüenza, creer en la inocencia y en los fantasmas, añorar el colegio, ser un día profesora y otro bombera, crear cosas que escapan a la mente de los adultos; imaginar, soñar, vivir cada uno a su manera ...



¿Tú que crees?

8 de noviembre de 2011

historia real; la solidaridad existe

hoy, me he dejado las llaves puestas, con el contacto, y en el maletero llevaba mi portátil y en la guantera tenía 50€ ... al volver al coche y darme cuenta que no tenía las llaves vi un papelillo que decía que fuera a la cafetería de al lado. Una muchacha había cogido mis llaves, cerrado el coche sin llevarse nada y dejado las llaves en esa cafetería. Hoy me he reconciliado con la humanidad.